Juan Luis Guerra

Urodził się 7 czerwca 1957 roku w Santo Domingo, Republika Dominicany) – piosenkarz, autor tekstów i producent, sprzedał ponad 30 milionów płyt i zdobył wiele nagród, w tym 12 Latin Grammy Awards, dwóch nagród Grammy i dwóch Latin Billboard Music Awards. W 2010 roku zdobył 3 Latin Grammy Awards w tym za Album Roku.

Juan Luis Guerra stworzył nowy styl muzyki przez połączenie folklorystycznych dźwięków swojego kraju z gatunkiem Pop i Jazz. Juan Luis stał się jednym z najbardziej płodnych i wpływowych postaci w świecie hiszpańskojęzycznym.

Jego styl to połączenie popu, afropopu z merengue i bolero. Guerra jest również związany z popularną na Dominikanie muzyką o nazwie bachata.

Juan jest producentem, piosenkarzem, kompozytorem, autorem tekstów. Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w muzyce Latino. Razem ze swoim zespołem "Band 440" lub 4-40, stworzył muzykę typowo a'la Guerra, tzn połączenie Merenge z Afro-Latin. Jest dzięki temu unikatowy.

Juan Luis Guerra jest synem Olga Seijas Herrero i słynnego baseballisty Gilberto Guerra Pacheco.

O latach młodzieńczych Juana nie ma zbyt dużo informacji. Praktycznie jest brak jakichkolwiek informacji o Jego rozwoju muzycznym w latach młodzieńczych.

Po ukończeniu szkoły średniej, Juan poszedł na Uniwersytet w Santo Domingo. Po roku jednak go opuścił i przeniósł się do Music Conservatory w Santo Domingo. Zdobył stypendium w prestiżowej szkole Berklee College of Music w Bostonie. Tam też poznał swoją żonę Norę Vega. Po ukończeniu studiów powrócił w rodzinne strony i podjął pracę jako kompozytor muzyczny w reklamach telewizyjnych. W wolnym czasie grał na gitarze lokalnie koncerty. Podczas tych koncertów, poznał wokalistów,m z którymi ostatecznie stworzył zespół 4-40.

W 1984 roku, 4-40 wydali swój pierwszy album "Soplando". Album jednak nie odniósł sukcesu. Sam Juan określał ten album jako połączeniu jazzowych wokali z tradycyjnym rytmem merenge. Forma ta wynikała z zainteresowania Juana jazzem. Pomimo porażki, ten sam album 4-40 wydało w 1991 roku pod nazwą "The Original 4-40". Dziś ten album jest białym krukiem.

W 1985 roku 4-40 podpisali kontrakt z Karen Records. Aby jednak zyskać większą popularność, zmienili styl gry na bardziej komercyjne merenge. Guerra dodał sekcje "perico ripiao", forma merenge zawierająca akordeon grana w szybszym tempie.

Kolejne dwa albumy 4-40 wydali w tym samym stylu. W związku jednak z rosnącą popularnością, i zmieniającym się składem zespołu, została zmieniona jego nazwa na "Guerra" od nazwiska głównego wokalisty. Kolejny album Ojala Que Llueva Café" ukazał się pod nazwą "Juan Luis Guerra i 4-40."

Po sukcesie "Ojala" pojawił się album "Bachata Rosa", który sprzedał się w nakładzie 5 milionów egzemplarzy i zdobył nagrodę Grammy. Do dziś, Bachata Rosa uważana jest za album przełomowy. Ukazał on muzykę Dominikańską całemu światu. Muzyka ta stała się dostępna dla ogromnej skali słuchaczy.

W 1992 roku ukazał się album "Areito". Album traktował o ubóstwie, złej sytuacji na wyspie i złych warunkach w innych krajach Ameryki Łacińskiej. Zespół odszedł w nim od optymizmu. Niektórym nie podobała się taka forma ekspresji.  Nie zmieniło to jednak nastawienia rodaków Guerry, i album został w kraju dobrze przyjęty. Chcąc rozpowszechrznić swoje przesłanie Guerra spędził rok na tourne po Ameryce Łacińskiej i Europie. W trakcie tourne przedstawiał słuchaczom kulturę Dominikany.

W 1994 roku Guerra wydał album "Fogarte”. Nie zyskał on jednak uznania. Sam Juan został również krytykowany za to, że jego muzyka się starzeje. Pomimo koncertowania i promowania nowej płyty, zainteresowanie jego twórczością malało.  W 1995 roku, Guerra ogłosił przejście na emeryturę.

Od tego momentu skupił się wyłącznie na szukaniu i promowaniu nowych, nieznanych, lokalnych talentów. Po latach, w 2004 roku wydał album "Para Ti".
Jest to album zupełnie odmienny niż poprzednie. Para Ti jest w większości religijny (Guerra w czasie pracy lokalnej został chrześcijaninem). Nowe dzieło zostało przyjęte dobrze zdobywając 2 nagrody Billboard w 2005 roku za „Best Gospel-Pop” i „Tropical-Merengue”.

Twórczość Guerry, nie jest ściśle bachatowa, ani w stylu merenge. Jego twórczość łączy te dwa podstawowe rytmy dominikańskie z jego zamiłowaniem do jazzu, popu, rytmu i bluesa.

W 2007 roku Guerra wydał album La Llave de Mi Corazon”. Album ten udowadnia, że muzyka Dominikańska jest popularna i bardzo lubiana na całym świecie.



Drukuj   E-mail

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież